STUDENCKIE KOŁO NAUKOWE
przy Oddziale
CHIRURGII OGÓLNEJ I NACZYNIOWEJ

Międzyleski Szpital Specjalistyczny w Warszawie


GŁÓWNA

CZWARTKI
CHIRURGICZNE


DZIAŁALNOŚĆ
NAUKOWA


SPOTKANIA

KONTAKT





EMIL THEODOR KOCHER – LAUREAT NAGRODY NOBLA SPRZED 100 LAT

Sławomir Poletajew, Anna Różańska
Studenckie Koło Naukowe Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej, Międzyleski Szpital Specjalistyczny w Warszawie

Opiekun pracy: lek. med. Arkadiusz Janion
Opiekun Koła: dr n. med. Tadeusz Mularczyk
Ordynator Oddziału: doc. dr hab. n. med. Waldemar Kostewicz


Emil Theodor Kocher należy do kręgu najwybitniejszych chirurgów wszechczasów. W 1908 roku została mu przyznana Nagroda Nobla w dziedzinie medycyny za wieloletnie badania nad anatomią, fizjologią i chirurgią gruczołu tarczowego. Do dziś w historii tego prestiżowego wyróżnienia zapisało się jedynie trzech chirurgów! Celem niniejszej pracy jest syntetyczne przedstawienie życiorysu i osiągnięć Emila Theodora Kochera.
Emil Theodor Kocher był Szwajcarem. Urodził się w 1841 roku w Bernie. Studiował medycynę w Zurychu, Berlinie, Londynie, Paryżu i Wiedniu. W 1865 roku obronił pracę doktorską. W latach 1872-1911 był profesorem uniwersytetu w Bernie, w roku 1911 przyznano mu tytuł profesora chirurgii. Zmarł w Bernie w 1917 roku.
Kocher jest pomysłodawcą szeregu technik operacyjnych z zakresu chirurgii ogólnej. W swojej pracy zajmował się przede wszystkim operacjami żołądka, jelita grubego i pęcherzyka żółciowego. Największą sławę zdobył dzięki badaniom nad tarczycą: opisanie anatomii topograficznej tego narządu przyczyniło się do istotnego spadku śmiertelności okołooperacyjnej wśród chorych, którym usuwano gruczoł. Kocher podjął również próby zrozumienia patomechanizmu chorób tarczycy.
Kocher skonstruował wiele narzędzi chirurgicznych, m.in. kleszczyki nazywane obecnie kleszczykami Kochera. Jest także autorem podręcznika chirurgicznego Chirurgische Operationslehre, opublikowanego w 1892 roku.
We współczesnej terminologii chirurgicznej nazwisko szwajcarskiego chirurga spotykane jest niezwykle często. Cięciem Kochera określa się dwa typy cięć: równoległe do prawego łuku żebrowego wykorzystywane w operacjach usunięcia pęcherzyka żółciowego i kołnierzowate cięcie powyżej dołu szyjnego wykorzystywane w operacjach usunięcia gruczołu tarczowego. Manewrem Kochera nazywa się mobilizację części zstępującej dwunastnicy, zaś operacje metodą Kochera obejmują zabiegi w zakresie tarczycy, pęcherzyka żółciowego, powrózka nasiennego, macicy.


PUBLIKACJA PRACY:
Przegląd Lekarski 2008, 65 (supl.1): 38

PREZENTACJA PRACY:
Międzynarodowa Konferencja Naukowa Studentów Uczelni Medycznych. Kraków, 3-5 kwietnia 2008.